ALOPECIA LIMINARIS ET GROENLANDICA

Patogeneza. Zmiany są wywołane przez długotrwałe, nadmierne napięcie włosów, wywołane pewnymi rodzajami uczesania ( kok, “ koński ogon “ ).
Objawy i przebieg. W okresie początkowym zwykle występują słabo nasilone objawy zapalne – rumienie i złuszczanie. Następnie pojawia się ogniskowe przerzedzenie włosów. We wczesnym okresie po odpowiedniej zmianie uczesania, następuje odrost włosów, w późniejszych okresach przerzedzenie może stać się nieodwracalne w skutek zaniku mieszków.

Łysienie plackowate ALOPECIA AREATA

Przypadki te stanowią około 2% ogółu chorych zgłaszających się do dermatologów.
Etiopatogeneza jest nieznana.
Wysunięto wiele hipotez, łączących występowanie choroby m.in. z zaburzeniami układu nerwowego, zaburzeniami hormonalnymi, ogniskami zakarzenia, a nawet patogenezy autoimmunologicznej.
Mechanizm łysienia jest przede wszystkim anagenowy. Jednak nieznany czynnik wywołujący chorobę często powoduje również przedwczesną inwolucję mieszków, przede wszystkim na pograniczu ognisk.
W wielu ogniskach nowych stwierdza się włosy wykrzyknikowe. Są to włosy telogenowe ułamane na wysokości jednego lub paru milimetrów na powierzchnią skóry. W ich górnej części stwierdza się wrzecionowate rozszerzenie. W częsci przypadków zaburzenia wzrostu włosów stwierdza się na całej skórze głowy.

Objawy i przebieg. Łysienie umiejscawia się najczęściej na skórze głowy, nie rzadko na brodzie mężczyzn. Szybko powstaje ognisko wyłysiałe całkowicie lub niemal całkowicie, ostro odgraniczone, kształtu okrągłego, rzadziej owalnego. Mogą występować ogniska liczne, które niekiedy łączą się. W części przypadków wyłysienie występuje na obwodzie skóry głowy ( łysienie wężykowate – obhiasis ). Skóra zwykle nie wykazuje zmian, niekiedy można stwierdzić w okresie początkowym śladowy obrzęk lub ledwie dostrzegalny rumień : w okresach późniejszych ognisko jest jakby nieco zapadnięte.
Przebieg łysienia plackowatego jest nader różny. Odrost włosów może następować juz po kilku tygodniach, przy czym łysienie może nawracać wielokrotnie w obrębie tych samych lub innych pól. W innych przypadkach wyłysienia utrzymują się przez lata, przy czym mogą powstawać nowe ogniska. Choroba w obrębie poszczególnych  ognisk może przebiegać różnie tak pod względem pojawiania się odrostów włosów, jak i poszerzania się łysinek.
W przypadkach o przebiegu złośliwym łysienie rozpoczyna się również ogniskowo i następnie zajmuje całą skórę głowy, a u części chorych także inne okolice – przede wszystkim łuki brwiowe, powieki, doły pachowe i wzgórek łonowy. Może nastąpić utrata włosów całego ciała.

Włosy odrastające są zwykle cieńsze i odbarwione, często mają charakter włosów meszkowych. Pojawiają się one najpierw zwykle w środku ogniska, najczęściej rosną krótko. Jeśli nastąpi miejscowy nawrót ulegają one dystrofii i wypadają lub też następuje prawidłowy okres inwolucji mieszka. W części przypadków po różnie długim czasie zaczynają rosnąć włosy o prawidłowej grubości i zabarwieniu zwykle takim jak przed wystąpieniem łysienia. Łysienie plackowate może występować w każdym wieku, jest ono rzadkie u niemowląt i niezwykle rzadkie po 60 roku życia. W około 30 % przypadków choroba zaczyna się w pierwszej dekadzie życia, w około 50 % w 3 i 4 dekadzie życia. W większości przypadków towarzyszą zmiany w obrębie płytek paznokciowych – kropkowate zagłębienia ( onyhosis punctata  ), mniejsze i liczniejsze niż w paznokciach naparstkowych. Niekiedy zwłaszcza w cięższych przypadkach pojawia się ścieńczenie płytek paznokciowych, ich łamliwość i rozwłóknienie, a nawet oddzielanie się.