Włosy uznawane są w naszej kulturze za atrybut młodości i atrakcyjności. Utrata włosów to dla wielu ludzi nie tylko problem kosmetyczny. To także problem natury psychologicznej - w przypadku wielu osób jest źródłem niezadowolenia ze swojego wyglądu, braku pewności siebie, poczucia braku atrakcyjności, smutku, a nawet depresji.
Według współczesnej klasyfikacji łysienie nabyte dzielimy na niebliznowaciejące, czyli pierwotne oraz bliznowaciejące, czyli wtórne. Odrębną przyczyną wyłysień są uszkodzenia chemiczne włosów.

Najczęstsza forma łysienia niebliznowaciejącego, czyli pierwotnego, to: łysienie plackowate oraz łysienie androgenowe mężczyzn i kobiet.
•    Łysienie plackowate rozpoczyna się nagle. W pierwszym etapie powstaje pojedyncze okrągłe ognisko. Często pojawiają się też liczne nowe ogniska; może też dojść do całkowitego wyłysienia skóry głowy lub ogólnej, równomiernej utraty włosów, również w okolicy brwi, rzęs, pach i narządów płciowych. Przyczyny łysienia plackowatego mogą być różne. Pod uwagę bierze się zaburzenia gruczołów wewnątrzwydzielniczych, autoagresję, istnienie ognisk zakaźnych w ustroju, zaburzenia psychosomatyczne, neuropatię oraz inne. W wielu przypadkach wykrycie przyczyny choroby oraz adekwatne leczenie powoduje cofnięcie się łysienia.
•    Łysienie androgenowe przybiera rozmaitą postać w zależności od płci pacjenta. Dużą grupę stanowią łysienia bliznowaciejące, czyli wtórne. Mianem tym określamy te postacie utraty włosów, które są wywołane bliznowaceniem skóry owłosionej. Blizny będące bezpośrednią przyczyną utraty włosów są stanem zejściowym różnych chorób włosów lub skóry, zaś rozmiar blizn zależy od przebiegu choroby podstawowej, jej postaci i długotrwałości. Znamienną cechą łysień nabytych wtórnych jest nieodwracalność wyłysienia, zaś przyczynami tego stanu rzeczy mogą być: urazy mechaniczne, oparzenia II i III stopnia, ciężkie postacie półpaśca, niektóre grzybice, choroby bakteryjne, toczeń rumieniowaty, twardzina skóry, liszaj płaski i inne. W powyższych przypadkach niezbędne jest szybkie rozpoznanie choroby zasadniczej i wdrożenie odpowiedniej terapii, która często pozwala na ograniczenie wielkości powstających blizn.
•    Uszkodzenia chemiczne włosów mogą być spowodowane zatruciem metalami ciężkimi (talem, rtęcią, ołowiem), stosowaniem niektórych leków (antymetabolitów, antymitotyków, heparyny, pochodnych kumaryny, leków przeciwmalarycznych, retinoidów, hiperwitaminozą A i PP), kosmetykami używanymi do ondulacji, rozjaśniania i farbowania włosów, które zawierają w swym składzie bithinol, para-związki, amoniak, perhydrol czy tioglikolan amonowy. Wyłysienie powoduje też przewlekła ekspozycja na promieniowanie Rtg lub jądrowe.
Oprócz powyższych rodzajów łysienia obserwuje się typy łysienia charakterystyczne dla kobiet i mężczyzn.