Już w czasach prehistorycznych ludzie zdobili swoje włosy i ciała: czynili to w różnych epokach i kulturach. Nawet dziś w wielu społeczeństwach włosy upiększa się w podobny sposób jak przed wiekami. Istnieje kilka powodów, dla których ludzie zdobią swe włosy i ciała. Po pierwsze, jest to sposób potwierdzenia przynależności do danej grupy lub kasty. Po drugie, odpowiednie znaki i symbole mają wzbudzać zainteresowanie płci przeciwnej. Zdobienie włosów może być również przejawem zaspokajania potrzeb czysto estetycznych i sposobem wyrażania swych upodobań oraz poglądów.

Sposób noszenia oraz zdobienia włosów różni się w poszczególnych kulturach. Są kultury, które przywiązują szczególną wagę do włosów i takie, dla których włosy nie mają większego znaczenia.

Również na tle historii zmieniało się znaczenie włosów. Już w czasach prehistorycznych ludzie przywiązywali szczególną wagę do sposobu czesania włosów. W starożytnym Egipcie były symbolem władzy i dostatku. Tylko najbogatsi nosili zadbane i piękne włosy. Sposoby czesania zmieniały się na przestrzeni wieków. Sposób układania włosów był często oznaką światopoglądu danej osoby. W czasach rewolucji francuskiej rewolucjoniści nosili półdługie, zmierzwione włosy, w latach 70. długie włosy włosy nosili hipisi, którzy buntowali się przeciwko panującym zasadom i poglądom.
Do góry.

Włosy w innych kulturach
•    Są plemiona Ameryki Południowej, które przywiązują szczególną wagę do włosów. Mają one znaczenie w tamtej kulturze, wierzeniach i tradycjach. W Peru mieszka niezwykłe plemię ludzi – Izraelici, które prowadzi życie ściśle według przykazań Starego Testamentu. Mężczyźni tego plemienia mają bardzo długie włosy i nie mogą ich ścinać. Natomiast kobiety zawsze muszą mieć głowy zakryte – włosów nie wolno pokazywać, bo są „nieczyste”.
•    W niektórych plemionach kobiety mają bardzo długie włosy, których nie ścinają, tylko dlatego, że długie włosy są uważane za ozdobę. Ale istnieją również plemiona, gdzie kobiety mają włosy bardzo krótkie. Kobieta muzułmańska zakrywa włosy. Powinna chronić swe ciało i włosy przed napastliwymi spojrzeniami mężczyzn. Koran mówi: Powiedz wierzącym kobietom, żeby spuszczały skromnie swoje spojrzenia i strzegły swojej czystości; i żeby pokazywały jedynie te ozdoby, które widoczne są na zewnątrz; i żeby zarzucały zasłony na piersi (24:31). Kobiety pochodzące ze środowisk bardziej fundamentalistycznych zakrywają także swoje twarze zasłoną, woalem lub burką.
•    Buddyści składają ofiarę z włosów jako symbol swojego silnego postanowienia. Uważają, że najważniejszą częścią ich ciała jest głowa, a koroną głowy są włosy. Ofiarowanie odrobiny włosów do relikwiarza symbolizuje składanie ich czynów, słów i myśli, ciała, mowy i umysłu na drodze do wyzwolenia. Buddyści otrzymują wtedy nowe imię - imię Dharmy. Twierdzą, że seks jest formą energii reprezentowaną przez włosy. W starożytności bramini, którzy byli indyjskimi kapłanami, żenili się i nosili długie włosy, natomiast mnisi obcinali je.
•    Moc mieszka we włosach - to pogląd powszechny wśród szamanów. Magowie spośród Indian i ludów Syberii hodują długie włosy, które są mieszkaniem dla całych rojów ich opiekuńczych duchów.
Do góry.

Włosy w historii
•    W starożytnym Egipcie piękne włosy były oznaką zamożności i statusu społecznego. Bogacze oprócz przestrzegania higieny, czyli częstych kąpieli z użyciem miedzy innymi natronu, substancji myjąco-dezynfekującej, dbali także o włosy. Zatrudniano fryzjerów układających fryzury, w papirusach medycznych opisano też liczne sposoby pielęgnacji włosów. Zamożni Egipcjanie często nosili peruki, aby ukryć niedostatki owłosienia. Były one wykonywane z ludzkich włosów, nieraz wzmacniane włóknami roślinnymi. Farbowano je na różne kolory, jednak najpopularniejsze były czarne peruki. Do utrzymywania peruki w miejscu służyły Egipcjanom wosk pszczeli i żywica. Peruki spełniały jeszcze jedną funkcję: chroniły głowę przed słońcem. Siwiznę zwalczano farbując włosy, najczęściej henną. Tych, którym doskwierał łupież, leczono. Natomiast kapłani bogów strzygli włosy, ponieważ uważali je za nieczyste. Zbędne owłosienie usuwano za pomocą kremów depilacyjnych.
•    W starożytnej Grecji do 500 roku p.n.e mężczyźni nosili długie włosy. Potem długie włosy nosiły jedynie kobiety i dzieci. Dorastającym chłopcom obcinano włosy na znak, że stali się mężczyznami.
•    Długie włosy w społeczeństwach plemiennych nosili przede wszystkim czarownicy.
•    W starożytnym Rzymie niewolnikom golono jedną połowę głowy. Kiedy niewolnik odzyskiwał wolność golił drugą część głowy.
•    Za panowania Ludwika XI jeńcom republikańskim kazano przysięgać, że nie podniosą już więcej broni przeciwko królowi. Obcinano im włosy, by ich rozpoznać w razie, gdyby nie dotrzymali słowa.
•    W XI wieku rozpuszczone włosy u kobiet były rzadkością. Dla wygody i higieny zazwyczaj pleciono je w warkocze, przy czym kobiety zamężne i starsze przykrywały włosy welonem lub chustą.
•    W XII wieku włosy pleciono w warkocz, a częściej w dwa. Eleganckie kobiety, oprócz przeplatania warkoczy wstęgami często, dla uzyskania pożądanej długości, doplatały sztuczne włosy.
•    W pierwszej połowie XIII wieku włosy albo splatano w warkocze i układano z tyłu głowy na karku, albo przytrzymywano siateczką (pątlik, crispinette, crinale, fret). U kobiet wyższego stanu, włosy były najczęściej układane na żelazkach i rozpuszczone.
•    W drugiej połowie XIII wieku włosy dalej splatano w warkocze, lecz układano je po bokach głowy w tzw. baranie rogi. Można zauważyć już różne style tej fryzury, tym bardziej, że nie zawsze przykrywano ułożone warkocze welonem.
•    W XV wieku zaczęto robić peruki z włosów naturalnych, końskiego i koziego włosa. Panowie zaczęli golić głowy na łyso lub krótkiego jeża i nosili peruki. Początkowo peruki te mialy jedną formę – pukle do linii ramion i były w ciemnych kolorach. Z czasem pojawiła się moda na pudrowanie peruk. Przybierały najróżniejsze formy, stały się duże, ciężkie i niewygodne;
•    W okresie dyrektoriatu mężczyźni nosili dłuższe naturalne włosy, swobodnie opadające na ramiona. W tym okresie pojawiła się również moda na baczki.
•    Za panowania dynastii Merowingów królowie nosili długie włosy, nigdy nie strzyżone, ponieważ wierzono, że w nich tkwi moc królewska.
•    W latach 60. oficerowie policji zapuszczali włosy w celu upodobnienia się do wielu protestujących w tym czasie mężczyzn (między innymi przeciwko wojnie w Wietnamie) i otrzymywali fałszywe dokumenty co umożliwiało im penetrację tych grup.