O łysieniu możemy mówić dopiero wówczas, gdy proces wypadania włosów przebiega bardziej intensywnie niż zazwyczaj. Łysienie nie jest wyłącznie problemem estetycznym, ale również zdrowotnym.
I to nie tylko natury psychicznej (kompleksy wynikające z utraty owłosienia), ale też zdrowia somatycznego. A z tym ostatnim wiąże się nadzieja, że jeśli uda się poznać chorobową przyczynę łysienia, może uda się też znaleźć sposób na jego zahamowanie, a nawet na poprawienie stanu owłosienia. Mężczyźni, których ta przypadłość dotyczy najczęściej, są na ogół bardziej skłonni do pogodzenia się z tym defektem. Gorzej wygląda sytuacja w przypadku płci pięknej. Dlatego jej chcę poświęcić swą uwagę, aczkolwiek nie zapominam o łysiejących mężczyznach. najczęstszym powodem wypadania włosów jest wiek. Panie, jak to w życiu bywa, i w takich razach są preferowane, bowiem o ile problemy z owłosieniem, a raczej z jego niedostatkiem, dotykają panów już w trzeciej dekadzie życia, to zaledwie około 10% kobiet w czwartej dekadzie swego życia cierpi na przerzedzenie włosów, procent ten u pań po sześćdziesiątce zwiększa się jednak czterokrotnie! Dokładna przyczyna łysienia związana z wiekiem jest nieznana. Medycyna wie jedynie, że już począwszy od okresu dojrzewania włosy stają się coraz cieńsze. Inne przyczyny przedwczesnego łysienia to urazy (np. oparzenie owłosionej skóry), stany psychogenne (stres), zakażenia, stosowanie pewnych grup leków, (np. antybiotyków), chemioterapia, niewłaściwe kosmetyki, łojotok, łuszczyca, zaburzenia hormonalne spowodowane chorobami lub wynikające z racji ciąży, w końcu łysienie plackowate i choroby układowe - na przykład kolagenozy. Istotną rolę spełniają również błędy dietetyczne, prowadzące w konsekwencji do niedoboru w organizmie pewnych składników, jak choćby żelaza, białek czy cynku.

Wymienione wyżej czynniki odpowiadają jedynie za połowę opisywanych przypadków łysienia, druga połowa jest wynikiem łysienia androgenicznego, zwanego inaczej łysieniem pospolitym. Na to ostatnie nie znaleziono jeszcze sposobu, jak również na wiele przyczyn podanych w grupie pierwszej, ale w części tych przypadków medycyna może pomóc. Stąd ważne jest, abyście Drogie Panie i Drodzy Panowie, wybierając się do lekarza, bo o tym, że iść trzeba i warto, nie muszę już chyba nikogo przekonywać, rozważyli, które z wymienionych przeze mnie powodów, mogą wchodzić w Waszym przypadku w rachubę. Wasza sugestia, jak też nieukrywanie wszystkich istotnych dla sprawy okoliczności, przyspieszą właściwą diagnozę i ułatwić mogą leczenie. Ważne są i okres, kiedy wystąpiły pierwsze objawy łysienia, i regularność (w przypadku rzecz jasna pań jeno) cyklu miesięcznego oraz pełny wykaz przyjmowanych leków, a także choroby skóry najbliższych i podobne przypadki łysienia w rodzinie. Istotne też u pań są przebyte ciąże oraz poronienia, a u wszystkich, na płeć nie bacząc, choroby i urazy. Nie mniej istotne jest przyznanie się do problemów natury duchowej, tak związanych z pracą, jak - co ważniejsze - z życiem osobistym. Istotna jest też subiektywna, a więc własna ocena intensywności łysienia. Naturalna jest utrata około stu włosów dziennie i nie jest to żaden powód do paniki, przejściowo większe wypadanie włosów mogą też powodować niektóre leki, które to wypadanie po ich odstawieniu ustaje. Do takich leków należy pożyteczny w trądziku młodzieńczym preparat Accutane.

Niektóre przypadki łysienia - choćby łysienie okołoporodowe - ustępują wręcz samoistnie. Natomiast we wszystkich przypadkach, gdy leczenie jest niemożliwe, należy do problemu podejść racjonalnie. Wszak brak włosów to jeszcze nie koniec świata, a tak medycyna, jak i technika nie powiedziały na pewno ostatniego słowa. Przy włosach cienkich i słabych pomocną będzie odpowiednio dobrana fryzura oraz częste, fachowe strzyżenie. Ponadto coraz powszechniejsze i doskonalsze są peruki, również i przeszczepy czy implanty włosów nie są już jedynie egzotyczną nowinką. No i rzecz najważniejsza - zawsze to co w głowie, ważniejsze jest od tego, co na niej i to bez względu na płeć!