Metoda stosowana przy przeszczepianiu włosów jest podobna do... flancowania roślin. Zabieg jest wykonywany w miejscowym znieczuleniu, trwa ok. 2 godzin. Z tyłu głowy pobiera się pasek owłosionej skóry (szerokości 0,5 cm, długości 5 cm). Przecięcie zszywa się tak, by pozostawiona po nim blizna była pod włosami niemal niewidoczna.

Pasek skóry z meszkami i cebulkami włosów preparuje się na tzw. grafty, następnie minigrafty. W grafcie jest 20-25 meszków włosowych z cebulkami, w minigrafcie zaś 5-15. Potem dzieli się je dalej na mikrografty z 3-5 mieszkami lub mniejsze - z 1-3 meszkami. Mikrograft to powierzchnia 1 mm2.

Te maleńkie mikrografty przenosi się na przygotowaną do przeszczepu skórę i implantuje. Zabieg przeprowadza się albo za pomocą skalpela, albo nakłuć specjalną igłą lub wiercenia maleńkich dziurek specjalną wiertarką. Bardzo ważne jest ustawienie wiertełka, gdyż od jego kąta nachylenia zależy później kierunek wzrostu włosa. Wkłuwa się 500-1000 takich mikrograftów, a następnie otula głowę na jedną dobę specjalnym czepkiem - opatrunkiem. Po 3 miesiącach z przeszczepionych meszków wypada stary włos i w każdym wyrasta nowy.

Przeszczepione włosy już w kilka godzin po zabiegu zakotwiczają się solidnie w otaczającej tkance, dzięki obecnej we krwi fibrynie, która działa jak klej. W ciągu 2-3 tygodni transplant ma już własne naczynia krwionośne. Po roku od operacji przeszczepione włosy powinny osiągnąć długość 9-12 cm, gdyż średni przyrost włosa to 1 cm miesięcznie.

Ilość przeszczepianych włosów na 1 cm2 powierzchni głowy zależy od powierzchni, jaką trzeba owłosić. Im większa powierzchnia, tym trzeba to zrobić rzadziej; im mniejsza - gęściej. Znaczenie ma też gęstość, grubość, kolor włosów. Najlepiej byłoby przeszczepić jak najwięcej i jak najgęściej. W niektórych sytuacjach tylko zagęszcza się włosy. Wszystko zależy od tego, jak dużo cebulek włosowych jest możliwych do pobrania z tyłu głowy. Im większa powierzchnia do wypełnienia, tym mniejsze są możliwości, bo włosów z tyłu głowy może być zbyt mało.